เคยเป็นบลอคของนู๋เจย์

Jay : อร๊ากกก แค่พิมพ์หัวข้อก็จะตายให้ได้...

เพราะว่า คีย์บอร์ดไม่มีภาษาไทยยยยยยย

(มีแต่ภาษาอังกฤษกะญี่ปุ่น)

นังเจย์ก็ไม่เคยเรียนพิมพ์สัมผัสมาเค่อะ (พิมพ์ถึงตรงนี้ใช้เวลาห้านาที)

ชั่วโมงนึงผ่านไป อาการดีขึ้นนิดหน่อย พิมพ์ผิดน้อยลง 2%

วันนี้เป็นวันทำงานวันแรกของเดือนตุลา

เป็นวันแรกของการเริ่มงานที่ใหม่ด้วย

เปลี่ยนที่ทำงานเลยเปลี่ยนเส้นทางการเดินทาง ตอนเช้าเลือกขึ้นรถเมล์ไปหมอชิตแทนการลงใต้ดินไป เพราะเดินสั้นกว่า

แค่นี้ก็ผิดคาดจะแย่แล้ว เพราะไม่นึกว่ารถจะติด ถึงจะไม่มากก็เถอะ

อยู่มาเป็นปีที่ 2 แต่วันนี้เป็นครั้งแรกของนู๋เจย์ในการขึ้นรถไฟฟ้ามาทำงานตอนเช้า... บ้านนอกจริง (ปกติลงใต้ดิน กร๊ากก)

...

:สบถ: คนเยอะโคตรรรรร! โดยเฉพาะวันนี้เป็นวันจันทร์ กองทัพเสื้อเหลืองน่ากลัวจริงๆ!

กระแสชนล้นหลามจนเริ่มเดินอย่างอิสระไม่ได้ตั้งแต่ก่อนขึ้นบันไดเลื่อน ต้องไหลตามเค้าไป ดีที่มีบัตรอยู่แล้ว ไม่ต้องเสียเวลาต่อคิวซื้ออีก

ยืนต่อคิวรอรถ ก็มีพนักงานถือโทรโข่งคอยตะโกนจัดระเบียบ(พบพนักงานแบบนี้ได้ในช่วง rush hourตามสถานีที่มีคนเยอะทุกสถานี) ในใจเราก้อคิดว่าต้องมาถือโทรโข่งแบบนี้ทุกวันนี่คงน่าเบื่อแย่

พอรถมา เปิดประตูปุ๊บ คนไหลเข้ารถไปแป๊บเดียวประตูก็ดังจะปิด (เร็วกว่าที่เคยเจอมากมาย) แค่สถานีต้นทางคนก็เกือบเต็มรถแล้ว

เข้าไปยืนแล้วก้อพบว่าไม่สามารถใช้การปฏิบัติตัวแบบเดียวกับรถใต้ดินได้ อย่างน้อยไม่จับอะไรไว้ก็ไม่ได้แล้วล่ะ เพราะจะทำให้ล้มกลิ้งได้ (ถ้าเป็นใต้ดินอาจจะแค่เซ)

ก็ถึงที่หมายไม่เลทนะ แสดงว่าเผื่อเวลาไว้เยอะ เพราะทำอะไรช้าไปหลายอย่าง

ถึงออฟฟิศแล้วก็นั่งรอ อ่านหนังสือพิมพ์ไปพลาง

อีกประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมาจึงได้มาแนะนำตัวเด็กใหม่กัน

ทั้งหมด 4 คน เรียกเด็กใหม่ก้อจริงแต่แก่ๆกันแล้วทั้งนั้น รุ่นเดียวกันคนนึง อีก 2 คนดูซีเนียร์มาก เป็นฝ่ายบุคคลคนนึง

บอกว่าตอนบ่ายจะเทรน SQL ให้(ภาษาเกี่ยวกะฐานข้อมูล) เครื่องคงต้องรออาทิตย์หน้า มีเครื่องว่างรอฟอร์แมตอยู่ เล่นไปก่อนได้ เลยให้อีกคนเล่น

เราก้อนั่งว่าง

อีกซักพักเลยมีพี่คนนึงยกเดสโน้ตเครื่องที่กำลังใช้นี่มาให้

เนตที่นี่ค่อนข้างจะปรู๊ดปร๊าด ไม่เหมือนออฟฟิศเก่า ที่ช่วงกลางวันเนตไม่ดีเอาซะเลย

นั่งรอพักเที่ยงจนแทบจะเป็นโรคกระเพาะ เที่ยงก็แล้ว ยังไม่มีท่าทีจะลุกไปทานข้าวกันเลย

พอทักขึ้นมาเลยมีคนบอกว่าที่นี่ทานกันประมาณเที่ยงครึ่งกว่าๆ ทางที่ดีช่วงแรกให้พกขนมมาทานรองท้อง (ขนาดนั้น)

ประมาณ 12:45 เดินลงไปทานข้าวกัน ฝนตกเม็ดเล็กๆพอรำคาญ

อาหารที่นี่แพงงงง ทำให้ต้องจ่ายแพงกว่าที่เดิมเป็นเท่าตัวเลย

ตอนทานข้าวเสร็จพวกพี่ที่เคยอยู่ญี่ปุ่นก็เล่าๆเรื่องเกี่ยวกะยุ่น สนุกดี

เพราะที่นี่เป็นบริษัทที่มีแม่อยู่ญี่ปุ่น เครื่องนี้เลยเป็นคีย์บอร์ดญี่ปุ่น เวลาในเครื่องยังเร็วกว่าปกติอีก 2 ชั่วโมงด้วย

ตอนบ่าย เข้าห้องประชุมเทรน SQL

พยายามแล้ว แต่ไม่สำเร็จ นังเจย์ก็หลับจนได้!

เป็นนิสัยที่เป็นกรรมพันธุ์(? พี่สาวว่างั้น) ที่เป็นมาตั้งแต่เกิด แก้ยังไงก็ไม่หายจริงๆ

พอตื่นก็เลยโดนให้ทำโจทย์เลย (ยังกะโดนเพ่งเล็ง) ยังดีทำได้ ผิดไปนิดเดียว

เทรนเสร็จประมาณ 4 โมง แล้วก็มานั่งพิมพ์ต่อถึงตอนนี้..

ยังไม่ได้อัพเรื่องเก่าเลย ก้ออัพเรื่องใหม่ทับไปซะแล้วสิ

ดองเรื่องเก่าๆไว้เยอะมาก เพราะไม่มีเครื่องส่วนตัวเลยไม่ได้อัพรูป ต่อไปอาจจะทนไม่ได้แบกกล้องไปอัพที่ร้านก้อได้

เมื่อก่อนก็ใช้เครื่องออฟฟิศต่อฮาร์ดดิสก์เอา ไม่มีเครื่องเป็นของตัวเอง นั่งอัพอยู่ที่ทำงานจนโดนเขม่น

ช่วงนี้ก็ยังยุ่งเหยิงอยู่ดี แค่จะไปดู Death Note ยังทำไม่ได้เลย

เกมส์เริ่มจะเพลาๆลงบ้างแล้ว อย่างน้อยก็พยายามอะนะ..

ยุ่งๆกะร้านกาแฟที่กำลังจะเปิดใหม่ของพี่นิดหน่อย เพราะจะเปิดเร็วๆนี้แล้ว แต่ยังไม่ค่อยลงตัวซะที

อะไรๆไม่ลงตัว บลอคช่วงนี้เลยบิดๆเบี้ยวๆ เรตติ้งตกมากมาย(ฮา)

พักนี้เริ่มคิดบ่อยๆ ว่าอายุก็มากขึ้นแล้วเนอะ ทำไมเรายังทำตัวเด็กๆอยู่เลยนะ

ต่อไปนู๋เจย์จะพยายามมากขึ้นกว่านี้.... ในทุกๆเรื่อง

ฝนตกแล้วห้องแอร์ก็เย็นขึ้นอีก วันนี้จามเอาๆรัวๆเลย

รักษาสุขภาพนะคะ